Ondertussen zit ik bijna 3 weken in Maleisië. Het merendeel van mijn dagen slijt ik in Kuala Lumpur. Het is een vrij grote stad en dus is er veel te doen, maar het is vooral een goed vertrekpunt om de rest van Maleisië te ontdekken. De verbinding per bus naar het stadje Melaka in het zuiden of naar het eiland Penang in het Noordwesten is vlot en vrij goedkoop. Op beide plaatsen wordt je ondergedompeld in een smeltkroes van culturen en hangt nog een beetje de koloniale zeevaartsfeer van weleer.
De fijnste trip tot nu toe was die van het afgelopen weekend. Een 3-daagse surftrip naar Cherating, het Maleisische surfparadijs. Zeker in het moessonseizoen zijn de golven in de baai er ideaal. Omar, een Maleisische vriend van Martijn had ons uitgenodigd om met een groep surfers mee te gaan. Daar moesten we uiteraard geen twee keer over nadenken.
Vanuit KL was het een 4 uur durende roadtrip om er te geraken. Keihard meezingen met de goede (en slechte) nummers. Eten scoren in een wegrestaurant. Maffen in de auto. I love roadtrips. Toen we eenmaal aangekomen waren moest alles wijken voor dat ene doel: ride the wave. Dus zo snel mogelijk inchecken, zwembroek aan, surfplank huren en de zee in. Het echte werk moet dan eigenlijk nog beginnen. Peddelen peddelen peddelen door de branding en dan wachten wachten wachten op een goede golf. En dat opnieuw opnieuw en opnieuw. Vermoeiend! En die surfers menen het wel. Ze staan voor dag en dauw op om een Nasi Lemak te eten en liggen bij zonsopgang al in het water om vervolgens uren in het water ploeteren, moessonregen of niet. Martijn en ik deden lustig mee.
Dat is wat ze noemen: discipline, dedication en friendship (maar ... safety first!).
Een geslaagde trip ondanks de opengeschaafde knieën, mosquito attacks en uit-de-kom-gepeddelde ellebogen.
De fijnste trip tot nu toe was die van het afgelopen weekend. Een 3-daagse surftrip naar Cherating, het Maleisische surfparadijs. Zeker in het moessonseizoen zijn de golven in de baai er ideaal. Omar, een Maleisische vriend van Martijn had ons uitgenodigd om met een groep surfers mee te gaan. Daar moesten we uiteraard geen twee keer over nadenken.
Vanuit KL was het een 4 uur durende roadtrip om er te geraken. Keihard meezingen met de goede (en slechte) nummers. Eten scoren in een wegrestaurant. Maffen in de auto. I love roadtrips. Toen we eenmaal aangekomen waren moest alles wijken voor dat ene doel: ride the wave. Dus zo snel mogelijk inchecken, zwembroek aan, surfplank huren en de zee in. Het echte werk moet dan eigenlijk nog beginnen. Peddelen peddelen peddelen door de branding en dan wachten wachten wachten op een goede golf. En dat opnieuw opnieuw en opnieuw. Vermoeiend! En die surfers menen het wel. Ze staan voor dag en dauw op om een Nasi Lemak te eten en liggen bij zonsopgang al in het water om vervolgens uren in het water ploeteren, moessonregen of niet. Martijn en ik deden lustig mee.
Dat is wat ze noemen: discipline, dedication en friendship (maar ... safety first!).
Een geslaagde trip ondanks de opengeschaafde knieën, mosquito attacks en uit-de-kom-gepeddelde ellebogen.
Roadtrip met Edwin en zijn surfplank
Surf's up
Peddelen
Bezoekje aan de lokale surfplankbouwer
En hij zag dat het goed was
YOLO McSolo!
BeantwoordenVerwijderenGeniet ervan jongeman!