Ondertussen ben ik een aantal dagen in Azië. Eerste halte is een bezoek aan Martijn en Heleen, Belgische vrienden die in Kuala Lumpur in Maleisië wonen. Dat is de hoofdstad van het land en het is die naam ook waardig. Ik heb nog lang niet alles gezien, maar de eerste indrukken zijn (whats in a name) indrukwekkend. Veel mensen in alle maten, soorten en kleuren, veel taxi's, gebouwen om ter hoogst en bouwwerven bij de vleet.
Ik heb mijn reis helemaal niet goed gepland (aanschouw meteen mijn eerste bekentenis van 2014) en ben dus enorm content dat ik de eerste dagen kan rondhangen met Martijn, Heleen en Annelies, de zus van Heleen, die de stad al kennen en dus lekker eten kunnen aanraden, de leuke plekjes kunnen tonen en goed gezelschap bieden. Ze zijn ook zo vriendelijk geweest om mij te betrekken bij hun plannen om het nieuwe jaar in te zetten. Heleen vertrok helaas al terug naar België voor 2014 werkelijk ingezet werd, maar haar afwezigheid werd ruimschoots goedgemaakt door het gezelschap van een drietal Nederlands/Belgische vrienden en vriendinnen van eerstegenoemden die ook in KL waren. Dat werd dus lekker en redelijk Europees tafelen in een net restaurant met op de achtergrond een te luid zingende dame en te klef spelende pianist die de meest inspiratieloze covers speelden. Gelukkig namen ze vaak pauze en werd het desalniettemin een goede avond met fancy eten en lekkere wijn in leuk gezelschap.
Voor de eigenlijke inzetting van 2014 zijn we naar het Kuala Lumpur City Centre Park gegaan bij de petronas torens. Deze torens zijn het uithangbord van de KL skyline. Op de foto zie je 3 torens, maar vergis je niet: die middelste dat ben ik gewoon. Er zijn er dus 2 en op één van de torens stond de klok waarmee afgeteld werd naar de jaarwende en het bijhorende vuurwerk. In de lijn van de verwachtingen was ook dat indrukwekkend.
Hoewel ik al snel begrepen had dat er in KL veel mensen rondlopen bleek er tijdens oud op nieuw toch nog wat extra volk bij te kunnen. De massa mensen in de straten hield zich voornamelijk bezig met lawaai maken. Alle middelen waren goed om dat lawaai te produceren - fluitjes, handen, stembanden - maar het meest populaire voorwerp was toch de vuvuzela. Je kent ze wellicht beter als de dingen die voetbalcommentatoren knettergek maakten tijdens het verslaan van een wedstrijd in de wereldbeker in Zuid-Afrika 4 jaar geleden. Wat daarvan overbleef hebben ze blijkbaar naar Azië gestuurd. Daarnaast had iedereen wel een of meerdere flikkerende lampjes vast en toen de spectaculaire vuurwerkshow van start ging werden smartphones en tablets (er wordt hier precies geen onderscheid gemaakt tussen de twee) gezwind de lucht ingestoken. Ik deed uiteraard lustig mee.
Alles lijkt wat overdreven want er is echt veel volk, echt veel lawaai en tijdens de finale van het vuurwerk werden er misschien net iets te veel euro's in de lucht opgeknald. Toch was het echt fantastisch om te zien. Ondanks de drukte was iedereen namelijk heel vriendelijk en de sfeer was zeer gemoedelijk. Bovendien was het lekker warm en kon ik voor de eerste keer nieuwjaarswensen uitdelen zonder dat sjaal en muts in de weg zaten.
De sfeer werd een heel klein beetje minder gemoedelijk toen iedereen tegelijk de metro wilde nemen , aan de bus ging hangen of de teksi terug wilde nemen om toch maar uit KLCC te geraken, De 50 Maleisische Ringit (11 euro ongeveer en ruim het dubbele bedrag van het gangebare tarief voor een kwartier durende rit) deed uiteindelijk toch een chauffeur overstag gaan zodat die ons recht voor de deur wilde droppen.
Nieuwjaar in een warme wereldstad vieren: een aanrader.
Lekker eten
Torens
Vuurwerk in KLCC Park
Iedereen wil naar de metro
De bus vertrekt terwijl mensen aan de bus hangen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten